تصمیم گرفته بودم که تو این وبلاگ مینیمال بنویسم.اما تصمیم عوض شد و واسه این کار یه وبلاگ تو

وردپرس درست کردم با این آدرس :

مینیمال های من

مجری برنامه خانواده با شوق و ذوق فراوون از زیبائی های این دنیا میگه و اینکه حتی میشه تو کویر

خشک و بی آب و علف هم قشنگی ها رو دید و برای همه،زندگی ای پر از قشنگی آرزو میکنه.اما فکر

 کنم مجری محترم احتمالا از شکم های گرسنه ای که از اونور صفحه دارن چهره خندونش رو می بینن

و ازخودشون می پرسن این احمق از چی حرف می زنه،خبر نداره!!

آقای عزیزی که با عنوان "ناشناس" لطف میکنین و میاین تو وبلاگ من نظر میدین خوب اگه منو

 میشناسین لااقل با عنوان مثلا "یه آشنا" کامنت بده که من برم تو فک و فامیل دوستا بپرسم ببینم

می تونم بفهمم شما کی هستی یا نه؟؟؟

پ.ن :: اینکه نوشتم "آقا" به خاطر اینه که می دونم ما از این شانسا نداریم یه خانوم

(که منو میشناسه) به صورت اتفاقی وبلاگمو پیدا کنه و بیاد نظر بده واسه پستام.

-هی تو!!حالا دیگه قصدی واسه آدم شدن نداری؟؟؟

من:نه راستش .فعلا می خوام تحصیلاتمو ادامه بدم!!!

پ.ن :: تصمیم گرفتم یه بخشی به وبلاگم اضافه کنم واسه مینیمال نویسی.چون خیلی از این سبک وبلاگ نویسی خوشم اومده.البته هنوز تازه کارم.

-عژغول منه!!!

-نبنیم بهش بد نگاه کردی!!!

-با من طرفی !!!

-چطولی عژقم؟؟؟خوفی؟؟؟

-این پسر/دختر شاخ ۳۶۰ اه.روی همه پسرا/دخترا رو کم کرده !!!

-بچه ها بیاین رای بدین که من از بقیه دوستام خوشکل ترم،زود باشین عقب موندم!!!

اینا فقط از کامنت ها و تست ها بود.اما تو قسمت مربوط به عکس ها :

چهره هائی عجیب.با عینک دودی یا بدون اون.

دخترا معمولا تو تمام زوایای ممکن البته با دوربین موبایلشون از خودشون عکس گرفتن.پسرا هم مو ها

رو تا اونجا که ممکن هست سیخ می کنن (ته ریش هر چی بیشتر بهتر) و عکس می گیرن.

پ.ن :: نمی دونم واقعا اسم اینا رو چی باید گذاشت و اصلا این چیزا از کجا سرچشمه می گیره.

شاید یه جور عدم خودباوری،شاید اعتماد به نفس خیلی بالا(و یاحتی عدم اعتماد به نفس)،

شایدم واسه خود نمائی!!!