می خواستم بهت بگم تورو جون اونی که دوسش داری اندفه که دعوامون میشه نه بغض کن نه گریه.باشه؟؟ 

قايقي خواهم ساخت،
خواهم انداخت به آب.
دور خواهم شد از اين خاك غريب
كه در آن هيچ‌كسي نيست كه در بيشه عشق
قهرمانان را بيدار كند.

قایقی خواهم ساخت
پشت دریا شهریست...

سهراب

تولدم مبارک

منجمی به خانه درآمد. يکی مرد بيگانه را ديد که با زن او بهم نشسته٬ دشنام و سقط گفت و فتنه و آشوب برخاست. صاحبدلی که برين واقف بود گفت:
تو بر اوج فلک چه دانی چيست
که ندانی که در سرايت کيست؟
(گلستان سعدی)

شرح:
روزی يک منجم که کارش رصد افلاک و کشف اسرار کهکشان بوده و خیلی قمپز در میکرده و ادعاهای بزرگ بزرگ میکرده سرزده به خانه​اش وارد ميشود و می بيند ای داد بی​داد! زنش با يک مرد غريبه روی هم ريخته. اول فکر ميکند شايد از همان فيلم​های مونتاژ شده است ولی بلافاصله از روی شواهد و قرائن موجود ميفهمد که جريان کاملا واقعی است . عصبانی مي شود و شروع ميکند به فحش و فحش​کاری و جنگ و جنجال و خون و خونریزی.
در همين موقع يک آدم صاحبدلی به او ميگويد: مردحسابی! بجای اينکه افلاک را رصد کنی دور و برت را نگاه کن. تو که اسرار خانه خودت غافلی٬ چکار به اسرار کيهان و افلاک داری؟ بجای اینکه مشکلات جهانیان را حل کنی برو بنشین گرفتاریهای خودت را حل کن ای بدبخت احمدی​نژاد!